Zoals vorige keer gezegd kun je op de foto vanaf de brug over het Bassin de KNP-zaal van Maasvogels zien liggen. Maar als je dat zelf wel eens wil zien dan moet je daar wel niet te lang mee wachten, want ze gaan hem afbreken. De gemeente wil de Maasboulevard verder gaan verlengen en dan ligt deze zaal (=de Affuitenloods) in de weg. Die Affuitenloods werd in 1825 gebouwd om de onderstellen van de kanonnen van het kortbij gelegen fort in op te slaan.
Later nam de KNP de loods over en werd een deel ervan in gebruik als sportzaal voor de interne opleiding van de papieroperators. Grappig is dat meer dan honderd jaar na de opslag in die loods van de onderdelen van kanonnen, de basketballers er hun kanonskogels van afstandsschoten los lieten.
1957 KNP zaal met leren bal
In de beginjaren was deze zaal voor Kimbria heel belangrijk. Er werd in getraind en ook werden er alle wedstrijden gespeeld. En dat ondanks de speciale eigenschappen die de zaal had. Het meest opvallende was wel dat er op zo’n drie meter hoogte drie zware eiken balken hingen: eentje in het midden en twee net boven de vrije worplijnen. Dus als je een vrije worp kreeg dan moest je even door de knieën gaan en tamelijk vlak schieten, want anders raakte je de balk. Op de foto is de balk heel goed zichtbaar. Overbodig om te zeggen dat een fast break met een lange pass natuurlijk echt niet mogelijk was. Afstandsschoten gebeurden door OVER de balk te schieten en die waren eigenlijk gedoemd om te mislukken.
Zoals ook te zien is lag er in de zaal een parketvloer, die meestal nogal glad was vanwege het stof dat er op lag. De zaal was heel klein en dus waren er geen buitenlijnen: de muur was “uit”. De jurytafel was een vensterbank waar het sheet en de klok op lagen. De wisselspelers stonden langs de kant en gelukkig was er vrijwel nooit publiek. Opvallend was ook dat als je van buiten kwam je meteen in de zaal stond als je door de buitendeur kwam! De meneer met hoed helemaal links op de foto is dan ook net met “de deur in de zaal gevallen”. De spelers van de volgende wedstrijd, die zich wilden omkleden, moesten wachten tot er een aanval aan de andere kant was en dan snel oversteken.
Opvallend op de foto is ook nog dat er met een ECHTE leren bal gespeeld werd. Die waren niet veel zwaarder dan de huidige zogenaamde leren ballen. Maar toen we later op een buitenterrein gingen spelen werd hij bij regenweer werd echt wel veel zwaarder…
Tekst en archieffoto door:
Lambert van Lieshout
BC Kimbria origins – the KNP hall of Maasvogels
As mentioned last time, you can see the Maasvogels KNP hall in the photo from the bridge over the Bassin. But if you’d like to see it for yourself, you shouldn’t wait too long, because they’re going to demolish it. The municipality wants to extend the Maasboulevard further, and this hall (the Affuitenloods) will be in the way. The Affuitenloods was built in 1825 to store the cannon mounts from the nearby fort.
Later, the KNP took over the warehouse and used part of it as a sports hall for the internal training of the paper operators. Interestingly, more than a hundred years after the cannon parts were stored in that warehouse, the basketball players were launching their long-range cannonballs there.
1957 KNP hall with leather ball
In the early years, this hall was very important to Kimbria. Training was done there, and all matches were played there. And this despite the hall’s unique features. The most striking feature was the three heavy oak beams hanging about three meters high: one in the middle and two just above the free-throw lines. So, if you got a free throw, you had to bend your knees and shoot fairly flat, otherwise you’d hit the beam. The beam is clearly visible in the photo. Needless to say, a fast break with a long pass was, of course, simply impossible. Long shots were made by shooting OVER the beam, and those were practically doomed to fail.
As can also be seen, the hall had a parquet floor, which was usually quite slippery due to the dust. The hall was very small, so there were no outside lines: the wall was “outside.” The scorer’s table was a windowsill on which the scoresheet and clock rested. The substitutes stood on the sidelines, and thankfully, there were hardly any spectators. It was also striking that if you came from outside, you were immediately inside the hall as soon as you entered through the front door! The man with the hat on the far left in the photo has just “fallen out of the door.” The players for the next match, who wanted to change, had to wait until an attack on the other side and then quickly cross to the other side of the hall.
It’s also striking in the photo that they were playing with a REAL leather ball. Those weren’t much heavier than the current so-called leather balls. But when we later started playing outdoors, it became much heavier in rainy weather…
Text and archival photo:
Lambert van Lieshout